

ԷկոԼուր
Գեղարքունիքի մարզից ստացվեց հերթական ահազանգը: Ահազանգողը «Արեգունի» հասարակական կազմակերպությունն է: «Ամեն տարի գարնանը և աշնանը Սևանի ջրհավաք ավազանի Միափոր-Գետիկ իջվածքի լեռնալանջերը այրվում են` ոչնչացնելով այնտեղի կենդանական և բուսական բազմազանությունը: Եթե այսպես շարունակվի, մեր լեռների վրա ոչ մի ծաղիկ և թփուտ չի մնա: Մի քանի տարի անց լեռները ծածկված կլինեն միայն սիզախոտով, ապա` մերկ հողով: Վերջ ի վերջո ի՞նչ ենք անում, չեմ հասկանում: Երբ անտառն ենք հատում , հասկացանք` լավ օրից չէ, երբ ընդերքն ու ջրային պաշարներն ենք անխնա օգտագործում, հասկացանք` ինչ-որ մեկի շահն է այդտեղ, բայց չեմ հասկանում, թե լեռնալանջերի բնությունը այրելով ինչի ենք ձգտում…: Միգուցե նման իրավիճակներում անգործության մատնված բազմաթիվ ուռճացած պետական ծառայությունների պատասխանատուների անտեղյակությունն է …, կամ ազգաբնակչության և տեղական ինքնակառավարման մարմինների իրազեկվածության պակասը, կա’մ անվերահսկելիությունը և անպատժելիությունն է գերակայում…: Չգիտեմ, ուզում եմ ինձ օգնեք գտնելու սխալի ծայրը և ելքի ուղիները», նշված է «Արեգունի» սոցիալական զարգացման ՀԿ-ի նախագահ Գայանե Խաչատրյանի` «ԷկոԼուր»-ին ուղղված նամակում:
Դեկտեմբեր 10, 2012 at 11:24



