Զարուհի Փոստանջյան. «Եթե այդպես շարունակվի, Հայաստանը կդառնա հանքաստան, եւ այստեղ նույնիսկ մեր ապրելու իրավունքը հնարավոր չի լինի իրացնել»

Զարուհի Փոստանջյան. «Եթե այդպես շարունակվի, Հայաստանը կդառնա հանքաստան, եւ այստեղ նույնիսկ մեր ապրելու իրավունքը հնարավոր չի լինի իրացնել»

ԷկոԼուր

«Նոր հանքավայրեր Հայաստանում չպետք է բացվեն: Մենք  չենք կարող բոլոր հանքերը փակել, բայց նորի բացում չպետք է թույլատրվի: Դա պետք է սահմանվի օրենքով:  Դա պետք է լինի հստակ քաղաքականություն»,- ԷկոԼուր-ի հետ զրույցում նման կարծիք հայտնեց «Ժառանգություն» կուսակցության անդամ, 2007թ-ից ԱԺ պատգամավոր, 2012թ. խորհրդարանական ընտրություններում պատգամավորի թեկնածու Զարուհի Փոստանջյանը: Նա նշեց, որ եթե «Ժառանգություն» կուսակցությունը մայիսի 6-ին կայանալիք խորհրդարանական ընտրություններից հետո կառավարություն կազմի, ապա  կարեւորելու է հանքարդյունաբերական ընկերությունների բնապահպանական վճարների հարցը. «Բնապահպանական վճարները, որ պետք է տան հանքարդյունաբերական կազմակերպությունները, զրո է այսօր: Այդ վճարները  այն զսպաշապիկներից մեկը կարող են լինել, որ այսպես գիշատչաբար չօգտագործվեն մեր հանքերը»:

«ԷկոԼուր»-ի հարցին, թե Թեղուտի հանքավայրի շահագործման դեմ պայքարում ինչ դրական արդյունք կարելի է արձանագրել, Զարուհի Փոստանջյանն ասաց. «Դրականն այն է, որ հասարակությունն արդեն արձագանքում է նման խնդիրներին, երբ նախկինում չգիտեին, թե որտեղ է Թեղուտը գտնվում: Քաղաքացիների մոտ այս զարթոնքը նկատվում է, եւ պահանջատիրություն է նկատվում»: Այն հարցին, թե որ աղմկահարույց բնապահպանական հարցն էր, որ խորհրդարանում պատգամավորը չի ընդունել, Զարուհի Փոստանջյանը պատասխանեց. «Չպետք է ընդերքի մասին այդպիսի օրենսգիրք ընդունվեր: Այդ օրենսգիրքն ուղղակի չի համապատասխանում մեր ժողովրդի շահերին: Եթե այդպես շարունակվի, Հայաստանը կդառնա հանքաստան, եւ այստեղ նույնիսկ մեր ապրելու իրավունքը հնարավոր չի լինի իրացնել»: Նա անդրադարձավ նաեւ կառավարության 627-ն որոշմանը, որով, բացառիկ գերակա հանրային շահ ձեւակերպմամբ, Սյունիքի մարզի 6 համայնքներից հողատարածքներ են տրամադրվել Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին:

 «Ուղղակի այդ բառակապակցությունները կառավարությունն օգտագործում է` չարաշահելով իր կառավարական դիրքը, չարաշահելով իր իշխանությունը: Շատ եմ ցավում, բայց իրականում բացառիկ գերակա շահ գոյություն չունի: Դրա վառ ապացույցը 627 որոշումն է` անցյալ տարվա, որը վերաբերվում էր Քաջարանի պղնձամոլիբդենային գործարանին: Նույնիսկ ապացուցված է, նույնիսկ գործարանի ղեկավարությունն է ասում, որ այս պահին այդ բացառիկ գերակա շահը գոյություն չունի: Բուն շահագործումը կարող է տեղի ունենալ 50-60 տարի հետո, ուղղակի նրանք ցանկանում են այս պահին զավթել այդ հողերը»:



Ապրիլ 30, 2012 at 14:12


Առնչվող նյութեր


Կատեգորիա

ավելին
պակաս

Մարզեր