Քաջարան գյուղի բնակիչներին «վախեցնում են»

Քաջարան գյուղի բնակիչներին «վախեցնում են»

Սարգիս Հարությունյան, Ազատություն ռադիոկայան

Սյունիքի մարզի Քաջարան գյուղի գյուղապետ Ռաֆիկ Աթայանի խոսքով` Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի տնօրեն Մաքսիմ Հակոբյանը եւ նրա ենթակաները, այդ թվում` ծագումով Քաջարան գյուղից Ալիկ Դավթյանը, ճնշում են բանեցնում կոմբինատում աշխատող քաջարանցիների նկատմամբ, որպեսզի գյուղացիները հրաժարվեն իրենց պայքարից ու գյուղի հողերը հանձնեն կոմբինատին:

«Ով պայքարում է գյուղից` վախեցնում են, որ «աշխատանքից կհանենք, կհեռացնենք, մի պայքարեք, ձեզ պետք չի»։ Ո՞նց պետք չի, բա ո՞վ թողնի իր գերեզմանը` փախչի», - «Ազատություն» ռադիոկայանի հետ զրույցում ասաց Ռաֆիկ Աթայանը` մանրամասնելով. - «Վախեցնում  են` «ռասչյոտ կանենք, աշխատանքից կհեռացնենք», բանվորին ի՞նչ են անում` վախեցնում են։ Հանքի պետն է վախեցնում, փոխտնօրենը, մեր քաջարանցի մի դավաճանը կա` նա է նեղացնում, Դավթյան Ալիկը»։

«Դե պայքարողը պայքարում է` ոչ մեկից էլ չի վախենում, բայց դե նման բաներ են անում», - նշեց գյուղապետը։

Անցած տարվա գարնանը կառավարությունը որոշում կայացրեց Սյունիքի մի շարք համայնքներին, այդ թվում Քաջարան գյուղին պատկանող որոշ տարածքներ բացառիկ գերակա շահ ճանաչելու եւ դրանց նպատակային նշանակությունը փոփոխելու մասին, ինչի հետեւանքով նշված հողերը պետք է հայտնվեն Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի տրամադրության ներքո, իսկ կոմբինատն էլ այդ տարածքներում հանքարդյունաբերական աշխատանքներ պետք է իրականացնի:

Մինչդեռ, Քաջարան գյուղի բնակիչները կտրականապես դեմ են համայնքային սեփականություն հանդիսացող հողատարածքները Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին զիջելու հնարավորությանը, ինչը, նրանց համոզմամբ, առնվազն էկոլոգիական առումով հավասարազոր է գյուղն իսպառ կործանելուն:

Ամիսներ շարունակ քաջարանցիները պահանջում են չեղյալ հայտարարել կառավարության վերոհիշյալ որոշումը, իսկ գյուղապետը հրաժարվում է ստորագրել հողերի հանձնման փաստաթուղթը` հայտարարելով, որ դա ամբողջ գյուղի հարկադրական տարհանում է նշանակում:

Ըստ կառավարության որոշման` նշված տարածքների հանձնումը կոմբինատին պետք է սկսվեր այս տարվա հունվարի 1-ից, սակայն որոշման իրագործումը հետաձգվեց: Էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար Արմեն Մովսիսյանի գլխավորությամբ ստեղծվել է մի հանձնաժողով, որը պետք է փորձի բոլոր կողմերի շահերը հաշվի առնելով` գտնել լուծումներ:

Ռաֆիկ Աթայանը «Ազատություն» ռադիոկայանի հետ զրույցում նաեւ նշեց, թե մոտ մեկ տարի առաջ Մաքսիմ Հակոբյանը միջնորդի միջոցով բանակցություններ էր սկսել իր հետ` գյուղի վիճարկվող տարածքն իր անունով սեփականաշնորհելու համար, որից հետո այդ տարածքը Հակոբյանը կարող էր վարձակալությամբ հանձնել կոմբինատին: Ըստ Աթայանի, ինքը մերժել է Հակոբյանի այդ առաջարկը:

«Ես հող տվող չեմ, ոչ մեկն էլ հող տվող չի, պայքարելու ենք մինչեւ վերջ։ Թող գնան իրենք հանգիստ, մեր հանքում 200 տարվա պաշար կա, մենք գերեզմանները ոչ մեկին տվող չենք, ոչ էլ հայրենիքը, ոչ էլ սահմանը։ Էսօր տուն տվողը, գյուղ տվողը հայրենիքն էլ կդավաճանի։ Ոչ մեկս դավաճաններ չենք` բոլորն էլ կանգնած են միահամուռ, մեր գյուղը պայքարելու է մինչեւ վերջ», - հայտարարեց գյուղապետը։

«Ազատություն» ռադիոկայանի չհաջողվեց մեկնաբանություններ ստանալ Մաքսիմ Հակոբյանից եւ նրա տեղակալներից:

Քաջարանի գյուղապետ Ռաֆիկ Աթայանը հիշեցնում է, թե ով է ինքը

HayNews.am

Քաջարանի գյուղապետ Ռաֆիկ Աթայանը կրկին հայտարարություն է տարածել գյուղի հողերը գերակա հանրային շահ ճանաչելու եւ Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին վաճառելու խնդրին:

«Քաջարան գյուղի շուրջ իրադարձություններն այնքան սրընթաց են զարգանում, որ ստիպված եմ եւս մեկ անգամ հանդես գալ հայտարարությամբ` ակնկալելով Հայաստանի բնակչության աջակցությունը` սահմանային մեր գյուղի լինել-չլինելու համար մղվող պայքարում:

Վերջին օրերին ավելի ինտենսիվ են դարձել Քաջարան գյուղի բնակիչների հանդեպ կիրառվող սպառնալիքները: Մասնավորապես, ծագումով Քաջարան գյուղացի Ալիկ Դավթյանը, ով Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի տնօրեն Մաքսիմ Հակոբյանի տեղակալն է, ում մեր գյուղում Մելիք Ֆրանգյուլ են անվանում, հայրենի գյուղին դավաճանելու համար, կանչում է կոմբինատում աշխատող համագյուղացիներին եւ սպառնում. «Հրաժարվե’ք պայքարից, մի’ խառնվեք այդ ամենին, թե չէ աշխատանքից կհեռացվեք»: Նույն սպառնալիքներով է զբաղվում հանքի ղեկավարությունը` հանքի պետ Հակոբ Հակոբյանի գլխավորությամբ, ով տնօրենի եղբայրն է:

Հակաքաջարանյան իր ծրագրերում ավելի ագրեսիվ ու անհավասարակշիռ է դարձել Մաքսիմ Հակոբյանը, ով հայտարարում է, թե չի ճանաչում Քաջարանի գյուղապետ Ռաֆիկ Աթայանին: Հավանաբար ճիշտ է ասում կոմբինատի տնօրենը. նրա հիշողության հետ վերջին շրջանում ինչ-որ արտառոց բաներ են կատարվում: Բայց ուզում եմ նրան օգնել, որպեսզի հիշի-վերհիշի Քաջարանի գյուղապետին:

Ռաֆիկ Աթայանն այն գյուղապետն է, ում հետ մեկ տարի առաջ հանգուցյալ Յուզիկ Համբարձումյանի միջոցով բանակցում էր` գյուղի վիճարկվող տարածքն իր անունով սեփականաշնորհելու, որից հետո այդ տարածքը վարձակալությամբ կոմբինատին տալու շուրջ:
Ռաֆիկ Աթայանն այն գյուղապետն է, ումից վերջին տարիներին անընդհատ խնդրում էր 300-500 հա արոտավայր` 25 տարի վարձակալությամբ, ոչխարի իր հոտերը պահելու համար:

Ռաֆիկ Աթայանն այն գյուղապետն է, որ մերժեց բոլոր այդ առաջարկները եւ զսպեց նրա ախորժակը:
Ռաֆիկ Աթայանը չթողեց, որ նա մեր դարավոր գյուղը պղծի, թեեւ ձեռքին կար կառավարության որոշումը:

Հիմա հիշեցի՞ք Ռաֆիկ Աթայանին, եթե ոչ, ապա նոր փաստեր կբերեմ, որոնք կարթնացնեն ձեր խամրած հիշողությունը:

Այսօր ուզում եմ հրապարակավ զգուշացում անել Մաքսիմ Հակոբյանին` հետ քաշեք ձեր անմաքուր ձեռքերը Քաջարան գյուղից: Եթե ձեզ, այնուամենայնիվ, հաջողվի ավերել մեր գյուղը, ապա դուք կամ ձեր սերունդները երբեւէ կարժանանաք քաջարանցիների վրեժխնդրությանը, ինչը, անկախ մեր կամքից, անխուսափելի կդառնա: Քաջարանը դարեր ի վեր հետ է մղել թուրք նվաճողներին: Քաջարանը պատրաստ է հետ մղել նաեւ մերօրյա նվաճողներին, ովքեր օտարից ավելի դաժան են: Հեռու մնացեք մեր գյուղից եւ փող աշխատելու այլ ձեւ գտեք:

Տեղյակ եմ պահում Քաջարանի խնդրով բոլոր հետաքրքրվածներին, որ ՀՀ նախագահը դեռեւս չի պատասխանել մերª ս.թ. մարտի 5-ի նամակին:
Տեղյակ եմ պահում նաեւ, որ Տիգրան Սարգսյանը, դատելով նրա հետ մարտի 3-ին ունեցած զրույցից, վճռական է տրամադրված գյուղը վերացնելու եւ հանքարդյունաբերությանը ծառայեցնելու հարցում:

Որերորդ անգամ հայտարարում եմª մեզª քաջարանցիներիս համար միանգամայն անընդունելի է հոգեւոր, մշակութային արժեքների, սրբությունների դիմաց փոխհատուցում ստանալն ու այդ թեմայի շուրջ բանակցելը: Մեզ համար գոյություն ունեն արժեքներ, որոնք վեր են ամեն տեսակ փոխհատուցումից: Դա մեր սահմանային գյուղն էª հազարից ավելի ննջեցյալներ ունեցող գերեզմանոցով, Մեծ հայրենականում զոհված քաջարանցիների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանով, 17-րդ դարում կառուցված Սբ Հակովբ եկեղեցիով:

Մենք մինչեւ վերջ պայքարելու ենք այդ արժեքները զավթիչներից պաշտպանելու համար»:

Մարտ 16, 2012 at 13:13


Առնչվող նյութեր


Կատեգորիա

ավելին
պակաս

Մարզեր