ԷկոԼուր
ՀՀ ԳԱԱ տնտեսագիտության ինստիտուտի գլխավոր մասնագետ, երկրաբանական գիտությունների դոկտոր Հրաչյա Ավագյանի տվյալներով` Քաջարանի հանքավայրի պոչերում 1951թ-ից 2012թ. ընթացքում կուտակվել է 63,8 միլիոն դոլլարի թանկարժեք տարր: «Շահագործման է գնում հանքաքարի քիչ մասը, իսկ հազվադեպ հանդիպող եւ թանկարժեք տարրերը լցվում են պոչամբար: Այդ օգտակար տարրերը դառնում են թույն և վտանգավոր մեր ժողովրդի համար»,- ասում է գիտնականը: Այսպիսով պոչերը պարունակում են 30.459 տոննա մոլիբդեն, 259 000 տոննա պղինձ, 500 տոննա սելեն, 3262.3 կգ ոսկի:
Ըստ մասնագետի` տարրերը պոչամբարներում պետք է լինեն ընդամենը 3-4%, այնինչ Հայաստանում հասնում են 20%-ի: Նույն իրավիճակում են մնացած բոլոր հանքավայրերը՝ Ագարակի պղնձամոլիբդենային կոմբինատը («GeoProMining Gold» ընկերություն), Շահումյանի ոսկու բազմամետաղային հանքավայրը («Deno Gold Mining Company» ընկերություն), Արմանիսի ոսկու բազմամետաղային հանքավայրը («Նեւա Ռուս» ընկերություն):
Հրաչյա Ավագյանը հաստատեց, որ Քաջարանի հանքավայրում 59 տոննա ոսկու պաշարներ կան: «Ոսկին անմիջապես կապված է պղնձի հետ: Պղնձի հանքաքարը, որ խալկոպիրիդ է կոչվում (CuFeS2), դա պղնձի հանքաքարի մեջ է, երբ պղնձի խտանյութ ենք ստանում այդ ոսկին և արծաթը անցնում են պղնձի խտանյութի մեջ: Պղնձի խտանյութը դուրս են վաճառում, գնահատում են պղինձը և, եթե այդ խտանյութի մեջ ոսկու պարունակությունը ցածր է 3.5 գր տոննայից, ոսկին չեն գնահատում, եթե բարձր է (մեր խտանյութում 4 գրամ է տոննայում) ուրմեն դրա ինչ-որ մասն են գնահատում վաճառքի ժամանակ»,-ասաց Հ.Ավագյանը:
Ապրիլ 23, 2013 at 15:45