ԷկոԼուր
Ընդամենը մեկ ամիս է, ինչ վերջացել են տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունները, բայց տպավորություն է, թե տեղական ընտրությունների մասին արդեն մոռացել են, եւ բոլորը զբաղված են միայն գալիք նախագահական ընտրություններով: Բայց համայնքների բնակիչները, որտեղ անցկացվեցին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունները, չեն մոռացել եւ մինչ օրս զգում են ճնշման եւ վախի մթնոլորտը:
«Արեգունի» զարգացման ՀԿ-ից Գայանե Խաչատրյանը Գեղարքունիքւմ տեղի ունեցած ընտրությունների մասին ասում է. «Ես զարմացա, որ Դաշնակցության թեկնածուն շատ հեշտ պիտի մարզպետի թելադրանքով, եթե ասի, դու հանի, ինքը հանի: Բա եթե քաղաքական կամք ունեք, կանգնեք, պայքարեք: …Եթե քաղաքական ուժերը չեն կայացել, էսօր ժողովրդից ի՞նչ պիտի պահանջեք»:
«Տարածքային կառավարման եւ հետազոտությունների կենտրոն» ՀԿ-ի Ճամբարակի տարածքային համակարգող Իրինա Հովհաննիսյանն էլ ասում է. «Անպատժելիության մթնոլորտն այնքան շատ է, որ դիտորդը մտածում է, որ ավելի լավ է` ինքը լռի, որովհետեւ, միեւնույնն է, ինչ էլ լինի, հօգուտ իրեն չի լինի:… Եթե դուք ստուգեք փաստաթղթերը եւ արձանագրությունները, դուք կտեսնեք, որ ինքը օրինական է ընտրվել, բայց ստվերում ինչ կա, դա արդեն մեկ այլ հարց է: Ըստ փաստաթղթի, ինձ թվում է` լեգիտիմ է եղել ընտրությունը, բայց դե ֆակտո ոնց որ ամբողջ Հայաստանում, կամ մեծ մասում` համայնքների. պարզ է, որ տարբեր մեթոդներ կիրառում են»:
Թթուջուր համայնքի բնակիչ. «Ես 5 երեխա ունեմ, 2 ուսանող ունեմ, մի աշխատող եմ: էդ էլ` աշխատանքս կորցրի, ինձ ճնշող բաներ շատ կա, ես չեմ կարող խոսել: Գիտեք ինչ կա, եթե մնա արդարությանը, ես իմ կյանքը արդարությանը կզոհեմ, բայց ինձանից այլ բան միք պահանջի: Ես երեխա ունեմ, որին ստեղծել եմ, որին արյան գնով էլ լինի, պիտի պահեմ, իր նպատակին հասցնեմ:… Ոնց բացատրեմ, ես` ինքս, ինձ մարդ չեմ զգում: Իմ հանդեպ կիրառվել է այդքան ուժ, ես ոչ մի բան չեմ կարացել անեմ: Ու ոչ միայն իմ, իմ հասուն տղու»:
Հոկտեմբեր 24, 2012 at 18:49