ԷկոԼուր
«Եթե լեռնահանքային արդյունաբերությունը գա մեր գյուղ, ապա գյուղն այնպես կոչնչանա, ինչպես ոչնչացավ Ագարակ գյուղը»: Այս կարծիքը «ԷկոԼուր»-ի հետ զրույցում հայտնեց Շվանիձորի գյուղապետ Հովհաննես Օհանյանը: Հանդիպմանը մասնակցեցին նաեւ ՀՀ ԱԺ-ի նախկին պատգամավոր Գրիգոր Հարությունյանը, գյուղի բնակիչներ: Գյուղի կողքին անցկացվում են ոսկու եւ այլ գունավոր մետաղների պաշարների երկրաբանական հետազոտություններ: Արտոնագրի սեփականատերը գործարար Սիլվա Համբարձումյանն է, ով հայտնի է հանքարդյունաբերության ոլորտում օտարերկրյա ընկերությունների հետ իր գործարքներով: Նա արդեն Լիճքում հետազոտություններ անցկացնելու արտոնագիր ունի: Լիճքի մասին տարբեր լուրեր են պտտվում: Գլխավոր անհանգստությունը պայմանավորված է նրանով, որ Լիճքի մաքուր աղբյուրները խմելու ջուր են մատակարարում Մեղրու շրջանի բնակեցված խոշոր կետերին` հենց Մեղրի քաղաքին եւ Ագարակ քաղաքին: «Եթե Լիճքում սկսեն հանքի շահագործումը, ապա երաշխիք չկա, որ այդ ջուրը չի կեղտոտվի, եւ այդ ժամանակ Մեղրու կիրճում ոչ ոք չի կարողանա ապրել»,- կարծում է Գրիգոր Հարությունյանը:
«Պետական աջակցության բացակայության պայմաններում Շվանիձոր գյուղը, միեւնույնն է, դատապարտված է»,- ասում է Շվանիձորի գյուղապետը: Կտրուկ նվազել է գյուղատնտեսական արտադրությունը: «Եթե նախկինում մեր գյուղը 64-65 տոննա թուզ էր տալիս ջեմերի եւ մուրաբաների պատրաստման համար, այժմ ոչ ոք մեր արտադրանքը չի գնում: Վերամշակող ֆաբրիկաները մեզ մոտ չեն գալիս, իսկ բնակիչները տրանսպորտ չունեն: Ինչ աճեցնում են, փոխանակում են ապրանքներով, կոշիկով, հագուստով»,- ասաց Օհանյանը: Երիտասարդությունը գյուղից հեռանում է: Նախկինում դպրոցում սովորում էր 280 աշակերտ, իսկ հիմա` 43: «Ինչպես ապրեն, եթե այստեղ ոչ մի պայման չկա, չկա ոչ ջուր, ոչ կոյուղի»,- ասաց Օհանյանը:
Մեղրիում 1200 զինվորական կա: Տեղի բնակիչները վստահ են, որ եթե բանակը գյուղացիներից մթերք գնի, ապա դա լավ հնարավորություն է եւ բանակի, եւ գյուղի համար: Նախկին պատգամավորը ցավով նշոմ է, որ բանակը մթերքի մատակարարման պայմանագրեր օլիգարխների հետ է կնքում: «Նրանք հարստանում են, իսկ գյուղն աղքատանում է»,- եզրակացրեց նա:
Ապրիլ 16, 2010