Ներկայացնում ենք Ռուբեն Գեւորգյանի եւ «Հետքի» հեռախոսազրույցը «Դեյզի» այգու վերաբերյալ: Այգին տարիներ առաջ ԱԺ պատգամավոր, Դավիթաշեն համայնքի նախկին ղեկավար Ռուբեն Գեւորգյանի կողմից նվիրվեց բնակիչներին: Այգու մուտքի մոտ փակցվել էր ցուցանակ՝ «Նվեր սիրելի դավիթաշենցիներին» վերտառությամբ: Ազգային Ժողովի կայքում պատգամավորի կենսագրության մեջ այգին նշվում է որպես կատարած բարեգործություն: Մոտ վեց ամիս է, սակայն, ինչ այգու դարպասները փակված են, ու վերը նշված ցուցանակը՝ հանված:
Պարոն Գեւորգյան, «Դեյզի» այգին վաճառվու՞մ է:
Ոչ, այն վերանորոգվում է, որովհետեւ ամբողջապես ավերված վիճակում է:
Իսկ այգու կողքի վաճառքի մասին հայտնող ցուցանակը այգու՞ն է վերաբերում:
Նախ՝ դա քաղաքային այգի չի, իմ սեփական այգին է: Մեր սեփական հողի վրա սարքած այգին է: Եվ հետո էլ այգու վրա ցուցանակ չի դրված, այգին չի ծախվում:
Պարոն Գեւորգյան, իսկ երբ զանգում ենք ցուցանակի վրայի հեռախոսահամարին, մեզ պատասխանում են, որ այգու տարածքն էլ է հնարավոր վաճառել:
Ոչ, չգիտեմ՝ դուք ուր եք ընգել: Այգին մեր սեփականությունն է: Իմ ընտանիքի այգին է: Ես ո՞նց վաճառեմ: Աղջկաս այգին է, ուզում է ավելի ատրակցիոն ու մանկական առումով զարգացնի :
Այսինքն՝ այգին կրկին կծառայի՞ հանրությանը:
Ես չգիտեմ՝ ում կծառայի: 15 տարի ծառայել է բնակչությանը ու ավերվել: Հիմա մենք ավելի կկատարելագործենք այգին: Ավելի շատ ուշադրություն կդարձնենք ու կխնամենք:
Պարոն Գեւորգյան, իսկ որպես սեփականություն ե՞րբ էիք ձեռք բերել այդ տարածքը:
Երբ դեռ հողի սեփականության մասին օրենք չկար: Այն ժամանակ հողատարածքը վերցրել էինք վարձակալության: Ավերված, ժայռաբեկորներով տարածք էր:
Դա ե՞րբ էր:
Լսի, ըտեղ այգի չկար, երբ ես էդ հողը սեփականաշնորհել եմ: Ինքս ամայի տարածքից այգի եմ սարքել: Կարայի շատերի նման կազինո կամ բառ սարքեի, այգի եմ սարքել: 94 թվականից, երբ ես նույնիսկ դեռ թաղապետ չէի, սկսեցինք այգի սարքել: Այգին մնալու է այգի, ում կծառայի՝ դա այլ հարց է: Ես կանաչի ու ծառի հիվանդ եմ, եղա՞վ: Ու իմ այգին չեմ վաճառի:
Պարոն Գեւորգյան, ճի՞շտ հասկացա, սկզբից վերցրել էիք վարձակալության, հետո սեփականաշնորհեցի՞ք: Ո՞ր թվին եք սեփականաշնորհել:
Սեփականաշնորհել եմ ընենց, ոնց որ բոլոր մարդիկ իրենց պատկանող հողը սեփականաշնորհում են:
Շուկայի տարածքը եւ՞ս ձեր սեփականությունն է:
Այգու տարածքը իմ սեփականույթյունը չի, ոչ էլ շուկայինը:
Ձեր երեխաների՞:
Այգին իմ աղջկանն է:
Իսկ շուկա՞ն:
Շուկան իմը չի: Ում որն ա, գնա իրանից հարցրու:
Պարոն Գեւորգյան, Երեւանի Դավիթաշեն համայնքի գոտեւորման նախագծում «Դեյզի» այգին նշված է որպես համաքաղաքային նշանակության հասարակական կանաչ գոտի, ինչպե՞ս կբացատրեք :
Ըտենց բան չկա:
Դուք տեսե՞լ եք նախագիծը:
Չհասկացա, էդ ի՞նչ ես ասում, իմ սեփական հողի վրա իմ կառուցած այգին ա, ո՞նց կարա ըտենց բան լինի: Մարդ կա՝ տուն ա կառուցում իրա տարածքում, կարայի արտադրության կենտրոն սարքեի, կամ այլ շինություն, ես էլ այգի եմ կառուցել: Ես էլ՝ ժողովրդին նվիրյալ մարդ, իմ սեփական տարածքի դռները բացել եմ ու թողել եմ, որ ժողովուրդը օգտվի իմ ստեղծած այգուց: Վերեւի այգին էլ եմ ես հիմնել: Սխալ տեղեկություն եք ստացել: Այգին չի վաճառվում: Մարդիկ չարախոսում են: Ես միլիոններ եմ ծախսել այդ այգու վրա, արտասահմանից բերել եմ թռչուններ, սիրամարգեր, բազմաթիվ թփեր: Բնակիչները այնքան անխնա են օգտվել այգուց, որ այգին ավերվել է: Ու էս պահին ճիշտ պատասխան կլիներ, որ ասեի՝ լավ եմ արել, փակել եմ, իմ սեփականությունն է, ինչ ուզում եմ՝ անում եմ, բայց պատասխանում եմ, որ այն վերանորոգվում է:
Լավ, իսկ ե՞րբ կբացվի արդեն վերանորոգված վիճակում:
Լսի, հո գազանանոց չի, որ բացվի կամ չբացվի: Ես ինքս՝ որպես Ռուբեն Գեւորգյան, հոգու թրթիռ եմ զգում եւ անդորր, երբ իմ այգում բազմաթիվ երեխաներ են օրորվում: Ես հավեսին տորթի կտոր չեմ վերցրել ու վայելել: Զրոյից եմ սարքել: Թող տենց տպավորություն չստեղծվի, որ Գեւորգյանը սովետի ժամանակ սարքած այգին վերցրել է, սեփականաշնորհել: Չէ, ըտենց չի:
«Նվեր սիրելի դավիթաշենցիներին». այս ցուցանակով «Դեյզի» այգին տարիներ առաջ ԱԺ պատգամավոր, Դավիթաշեն համայնքի նախկին ղեկավար Ռուբեն Գեւորգյանի կողմից նվիրվեց բնակիչներին: ԱԺ կայքում պատգամավորի կենսագրության մեջ այգին նշվում է որպես կատարած բարեգործություն: Մոտ վեց ամիս է, սակայն, ինչ այգու դարպասները փակված են ու վերը նշված ցուցանակը հանված:
Բնակիչները պատմում են, որ Գեւորգյանը լուրջ ֆինանսական խնդիրներ ունի, բացի այդ՝ մեծ ներդրումներ են պետք հերթական ԱԺ ընտրությունների համար, եւ այդ պատճառով իրեն պատկանող շատ տարածքներ ԲՀԿ-ական պատգամավորը սկսել է վաճառել:
Այգու կողքի 2000 քմ ամայի տարածքը եւ դրա հետնամասում գտնվող շուկան (4000 քմ) եւս վաճառվում են: Բնակիչների պնդմամբ՝ այդ ամբողջ հատվածը ներառյալ եւ «Դեյզի» այգին վաճառվում են: Զանգահարեցինք նշված տարածքների վաճառքի մասին հայտնող ցուցանակի վրա գրված հեռախոսահամարով: Մեր զանգերին պատասխանեց մի կին, ով երկու հեռախոսազրույցների ընթացքում էլ հասկանալ տվեց, որ խոսքը գնում է նաեւ «Դեյզի» կանաչապատ այգու մասին. «Եթե նորմալ առնող եք ու լավ փող տաք, այգին էլ կլինի, ըսենց ո՞նց ասեմ: Հանդիպենք, նորմալ խոսենք»:
ԱԺ պատգամավոր, նախկինում Դավիթաշենի թաղապետ Ռուբեն Գեւորգյանը «Հետքի» հետ զրույցում ժխտում է այգու վաճառման մասին լուրերը: Հետեւելով Ռ. Գեւորգյանի խոսքի տրամաբանությանը՝ այգին այլեւս հանրային չի լինելու: Այգին, իհարկե, մասնավոր սեփականություն է. սեփականատերը այն կարող է բացել-փակել, ի վերջո անել այն, ինչ ուզում է: Սակայն մեկ այլ հանգամանք է ուշադրություն գրավում: Երեւանի քաղաքապետարանի կայքում տեղադրված Դավիթաշեն համայնքի գոտիավորման նախագծում այս այգու տարածքը նշված է որպես համաքաղաքային նշանակության հասարակական կանաչ, ինչը նշանակում է, որ այգին չի կարող պատկանել մասնավոր անձի: Մինչ Ռուբեն Գեւորգյանը հերքում է այս փաստը եւ չի կարողանում հասկանալ, թե ինչպես կարող է իր սեփականությունը համարվող տարածքը լինել հասարակական, Երեւանի քաղաքապետարանը հաստատում է այս թյուրիմացությունը:
Այգին Գեւորգյանին իր դստեր՝ Արմինեի անունով վաճառվել է 1998 թվականին, երբ Գեւորգյանը Դավիթաշենի համայնքապետն էր, Երեւանի քաղաքապետն էլ՝ Սուրեն Աբրահամյանը, ով, սակայն, «Հետքի» հետ հեռախոսազրույցում ժխտեց, որ այգու վաճառման մասին որոշումը ինքն է տվել. «Ես տենց ախմախություն արած չէի լինի: Հնարավոր է՝ վարձակալության տված լինեի, բայց վաճառք` չէ: Հազար հատ որոշում եմ կայացրել, հիմա ո՞նց հիշեմ բոլորը»: Քաղաքապետարանը արդեն մեկ ամիս շարունակ «Հետքին» չի տրամադրում այն որոշումը, ըստ որի՝ այգին ժամանակին հատկացվել է Ռուբեն Գեւորգյանին:
1998 թվականին դեռ ընդունված չէր ՀՀ «Հողային օրենսգիրքը», եւ որեւէ օրենք չէր կարգավորում հողատարածքների բաշխումը, սակայն դեռ Խորհրդային Միության տարիներից այդ տարածքը նախագծով նախատեսում էր հանրային այգի:
Ինչպե՞ս է ստացվել, որ հանրային այգու տարածքը վաճառվել է մասնավոր անձի, եւ որն ավելի հետաքրքիր է, ինչպե՞ս է ստացվել, որ արդեն մասնավոր անձին պատկանող տարածքը արդեն 2007 թ.-ին Երեւանի քաղաքապետ Երվանդ Զախարյանի կողմից ընդունված որոշմամբ ամրագրվում է որպես համաքաղաքային նշանակության կանաչ տարածք:
Առավել հետաքրքիր է Երեւանի քաղաքապետարանի պատասխանը, որտեղ, կարծես որպես արդարացում, նշվում է, որ «Դավիթաշեն վարչական շրջանի գոտիավորման նախագիծը, ըստ որի «Դեյզի» այգու զբաղեցրած հողամասը ամրագրված է որպես համաքաղաքային նշանակության հասարակական կանաչ տարածք, հաստատվել է շատ ավելի ուշ (Երևանի քաղաքապետի 12.12.2007 թ. հ.5411-Ա որոշմամբ), քան այն տրամադրվել է մասնավոր անձի: Ներկա պահին Երևան քաղաքի գլխավոր հատակագծում, այդ թվում՝ նաև վարչական շրջանների գոտիաորման նախագծերում կատարվում են փոփոխություններ՝ նմանատիպ հակասությունները բացառելու նպատակով»: Կարելի է ենթադրել, որ այս հակասությունը բացառելու համար գոտիավորման նախագծում այդ տարածքը այլեւս չի հանդիսանա հասարակական կանաչ:
Այգու վաճառքի մասին «Հետքի» հետ զրույցում իր կարծիքը հայտնեց նաեւ Դավիթաշեն համայքնի ղեկավար Արթուր Գեւորգյանը, ով նաեւ Ռուբեն Գեւորգյանի եղբորորդին է:
Սեպտեմբեր 22, 2011 at 14:25