

ԷկոԼուր
Հունիսի 16-ին գերմանական GIZ կազմակերպության գրասենյակում տեղի ունեցավ «կանաչ աշխատատեղերի» խթանման նախաձեռնության քննարկում, այսինքն այնպիսի տնտեսության, որը նվազագույնի կհասցնի մարդու ճնշումը բնության վրա: Գերմանիայի փորձը եւ «կանաչ տնտեսության» հեռանկարները ներկայացրեց GIZ-ի փորձագետ Հարմութ Յարոշը. Այս ոլորտում կրթության եւ դաստիրարկության վրա շեշտադրում արեցին Բարաբարա Զիբերթը (Վայրի բնության եւ մշակութային արժեքների պահպանման հիմնադրամ), Գրետա Թամրազյանը (Դիլիջանի պետական քոլեջ), Էլիզա Պետրոսյանը (Էկո-գլոբ):
Բարբարա Զիբերթի խոսքերով` Հայաստանի երիտասարդության հետ աշխատելու փորձը ցույց է տալիս, որ մարդիկ համայնքներում սովորել են չնկատել բացասական պահերը, իսկ դա խանգարում է նրան, որպեսզի համապատասխան որոշումներ ընդունվեն: Օրինակ` մարդիկ սովորել են ասել, որ ջուրը լավն է, թեպետ իրենց օգտագործած ջուրը վատ որակի է: Նա ելքը տեսնում է նոր սերնդի կրթության եւ դաստիարակության մեջ, որը հնարավություն ունի փոխելու իրավիճակը, եւ առաջարկում է էկոլոգիական քոլեջի ստեղծման գաղափարը: Այս գաղափարին հավանություն տվեց նաեւ GIZ-ի տնօրեն Դետլեֆ Բարտը:
Քննարկմանը մասնակցեց Տավուշի մարզից ժամանած խումբը: Տավուշն ընդունված է համարել էկոլոգիապես ամենից «մաքուր» մարզը` ազատված հանքարդյունաբերական, մետալուրգիական, քիմիական ձեռնարկություներից, որոնք ամենածանր ազդեցությունն են գործում Հայաստանում շրջակա միջավայրի վրա: Պարզվեց, որ Տավուշում առանց ուշադրության չեն մնացել հանքարդյունաբերական ընկերությունները, եւ հիմա այնտեղ գունավոր մետաղների որոնման երկրաբանահետախուզական աշխատանքներ են սկսվել:
Տավուշի մարզի հպարտության` Դիլիջան ազգային պարկի 80% տարածքը տնտեսական գոտի է, որը կառուցապատվում է հիմնականում շինարարության թույլտվության պայմաններում: Նշենք, որ այդ թույլտվությունը բավարար չէ, քանի որ պետք է լինի բնապահպանական փորձաքննության եզակացությունը` հասարակական լսումների անցացմամբ: Մեր տվյալներով (ԷկոԼուր)` ազգային պարկում շինությունների մեծամասնությունն այդ եզրակացությունը չունեն:
Անտառային սեկտորում իրավիճակը, որը Հայաստանում կանաչ աշխատատեղերի բացման հեռանկարային ոլորտ է համարվում, ներկայացրեց «էկոԼուր»-ի նախագահ Ինգա Զարաֆյանը: Այստեղ հիմնական խնդիրներն են` կառավարության չցանկանալը ֆինանսավորելու անտառային սեկտորը, «Հայանտառ» ՊՈԱԿ-ի ցածր կարգավիճակը, անօրինական հատումների նկատմամբ վերահսկողության փաստացի բացակայությունը, անտառի կառավարումից տեղի բնակչության օտարումը, ինչպես նաեւ անտառային սետորի ցուցանիշների մասին վստահելի տվյալների բացակայությունը, որոնցով կարելի է կողմնորոշվել կանաչ տնտեսություն վարման համար:
«Հանուն կայուն մադկային զարգացման ասոցիացիա»-ի նախագահ Կարինե Դանիելյանը ներկայացրեց Հայաստանի կառավարության կողմից նույնպես ընդունված կայուն զարգացման մոդելը եւ ցույց տվեց, որ Հայաստանի տնտեսական զարգացումը կատարվում է այդ մոդելին հակառակ ուղղությամբ: Հատկապես այդ հակասությունը տեսանելի է կառավարության հայտարարած զարգացման առաջնահերթությունների օրինակի վրա` հանքարդյունաբերություն եւ զբոսաշրջություն: Տաթեւի վանական համալիրը հայտարարվել է զբոսաշրջության զարգացման կենտրոն, որտեղ մասնավոր ներդրողները խոշոր ֆինանսական ներդրումներ են կատարել աշխարհում ամենամեծ ճոպանուղու կառուցման համար: Միաժամանակ, կառավարությունը Տաթեւի մոտակայքում ոսկու եւ երկաթի հանքավայրերի երկրաբանահետախուզական աշխատանքների անցկացման արտոնագիր է տրամադել: Եթե այդ հանքավայրերը յուրացվեն Հայաստանում ընդունված չափանիշների համաձայն, ապա զբոսաշրջությունն այնտեղ անելու ոչինչ չունի: Կարինե Դանիելյանը խնդրի լուծումն ամենից առաջ տեսնում է համակարգային փոփոխություններում: Այդ տեսլականին աջակցում է նաեւ «ԷկոԼուր»-ը:
Հունիս 20, 2011 at 11:16
