«ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ԲՆԱՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՀԱՆՋԱՐԿ ՉՈՒՆԻ»

«ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ԲՆԱՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՀԱՆՋԱՐԿ ՉՈՒՆԻ»

Կարեն Արզումանյան, Դելովոյ էկսպրես

ՀՀ բնապահպանության նախարարության շրջակա միջավայրի պահպանության բաժնի պետ Արամ Գաբրիելյանի հետ մենք հանդիպեցինք էկոլոգիական սեմինարի ընթացքում, որն անցկացվեց Գորիսում ՄԱԿ-ի Զարգացման  Ծրագրի եւ Գլոբալ էկոլոգիկան հիմնադրամի նախագծի շրջանակներում:

-Հայաստանի համար ո՞րն է այս նախագծի արժեքը:

Պետք է նշել, որ նախագծի նպատակը այն չէ, որ, ասենք, ստույգ անտառ վերականգնվի, այլ այն, որպեսզի մշակվի անտառային սեկտորի ավելի նպատակահարմար զարգացման մեթոդ (գործնական կիրառմամբ)` հաշվի առնելով կանխատեսվող կլիմայի փոփոխությունը:  Այսինքն` այն որոշ առումով նախագիծ-որոնում է: Եւ նրանում առաջին անգամ Հայաստանում ներդրված է հայեցակարգ` անտառվերականգնումը եւ անտառապատումը պետք է համապատասխանեն էկոհամակարգային մոտեցմանը: Դա կզբունքային հարց է: Մինչ օրս անտառատնկումներն իրականացվում էին բացառապես տնտեսական օգուտի տեսանկյունից, այսինքն` տնկում էին այն ծառերը, որոնք որպես փայտ տնտեսական արժեք ունեն: Էկոհամակարգային մոտեցումը ենթադրում է ֆլորայի այն տեսակների վերականգնումը, որոնք բնորոշ են այդ տարածքին եւ թույլ է տալիս վերականգնել այդ տարածքի ֆլորան եւ ֆաունան:  Մենք պետք է վերականգնենք եւ պահպանենք կենդանիների եւ բույսերի ոչ թե առանձին տեսակներ, այլ ողջ էկոհամակարգը: Ճիշտ է բնությունը պահպանել հենց այս կերպ: Չէ որ անտառը միայն ծառերը եւ թփերը չեն, դա եւ հողն է, եւ անողնաշար, եւ կաթնասուն, եւ այսպես կոչված  վնասատու կենդանիները, նրանք նույնպես անտառի էկոհամակարգի մասն են:

Հոկտեմբեր 07, 2010


Առնչվող նյութեր


Կատեգորիա

ավելին
պակաս

Մարզեր