ԷկոԼուր
Ամուլսարում (Վայոց Ձորի մարզ) ուրանի հնարավոր առկայության մասին թեման շարունակում է հուզել հասարակությանը: «Ես անձամբ 2007 թ-ին առիթ եմ ունեցել զրուցել երկրաբան, պրոֆեսոր Պետրոս Ալոյանի հետ Հայաստանում ուրանի հանքավայրերի գոյության թեմայով:
Նա բառացի ասել է, որ ժողովուրդը` ինքը, իր փորձով նկատել է որոշ դաշտերի, սարերի վրա բուսականության բացակայությունը և այդ տեղերին տվել է «չբեր» անվանում: Նա ասաց, որ այդպիսի տեղեր կան Հայաստանի Վայոց Ձորի կողմերը:
Ալոյանի կարծիքով հենց «չբեր» կամ «ամուլ» լինելը կարող է պայմանավորված լինել ռադիոակտիվ հանքի առկայությամբ: Բառացի ես կրկնում եմ Ալոյանի ասածը:
Տվյալ դեպքում խոսքը գնում է Ամուլսարի ոսկու հանքի մասին, իմ կարծիքով, Ալոյանը հենց այս սարը ի նկատի ուներ, բայց այն ժամանակ մեր զրույցի թեման ուրանի հանքերն էին»:
Այս նամակը որպես «ԷկոԼուր»-ի նյութի արձագանք Էկոլոգիական հասարակական դաշինքի ցանցով տարածել է «Էկոլոգիական ակադեմիա» ՀԿ-ի նախագահ Գրետա Գաբրիելյանը: Հիշեցնենք, որ Ամուլսարի ոսկեբեր հանքավայրի բաց շահագործման պայմանագիրը ստորագրել է «Lydian International» ընկերությունը` ի դեմս իր «Գեոթիմ» դուստր ընկերության: Նմուշների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ այդ նմուշներում ուրանի պարունակությունը չափազանց քիչ քանակությամբ է, եւ ընկերությունը պնդում է, որ պրոֆեսոր Ալոյանի կողմից հայտնաբերված Ամուլսարի ուրանային երեւակումները եւ ոսկեբեր հանքավայրը որեւէ կապ չունեն: Ընկերությունը հետազոտություններ է անցկացնում սահմանափակ տարածքում, որի սահմանները որոշված են ստացված արտոնագրով:
Հունիս 07, 2011 at 11:08